Hoi lieve lezer,
Het is een beetje inconsistent deze dagen qua bloggen en instagram, niet helemaal zoals ik gepland had. Maar helaas loopt het nooit helemaal hoe je het uitstippelt. Anyways. Ik heb het de afgelopen dagen gevoelsmatig bedrijvig gehad. Maar als je me nu vraagt met wat.. geen idee. Feit is dat ik me vermoeid voel en lastig met prikkels om kan gaan.
Beetje backstory. Ik heb best laat de diagnose Autisme gekregen. Pak ‘em beet zo’n 3 jaar geleden(ik ben nu 32 jaar). De weg sindsdien is heel hobbelig geweest. Van het moeite hebben met accepteren, tot het niet aanslaan van behandelingen bij een reguliere psycholoog en zoveel meer. Ik heb denk ik een jaar tot anderhalf jaar lopen hakkelen met mezelf. Eerst de natuurlijke manier, zonder ondersteuning van medicatie, daarna toch maar gestart omdat mijn autisme ook depressieve klachten met zich meebracht. Schijnbaar al zo’n 10 jaar op en af. Maar goed. Hoppa aan de Citalopram voor de depressie en een of label medicijn voor de prikkelverwerking. Geen idee hoe dat heette, ben inmiddels overgestapt op een andere medicatie voor de prikkelverwerking. Hierover later meer. De meningen zijn, afhankelijk van je gesprekspartner, verdeeld over medicatiegebruik. Sommige mensen zijn er fel op tegen en vinden het niks en vertellen dat ook uitgebreid in je gezicht elke keer als het ter sprake komt, anderen zijn juist heel supportive. Ik ken helaas beide varianten van een gesprekspartner. Helaas ook in de nabije omgeving. Maar goed. Ik ben van mening dat het mij helpt. En met een jaarlijkse somatische controle zorg ik dat alles gezond en wel blijft in mijn lijf. We zijn nu zo’n 3 jaar verder en ik heb een hele fijne psycholoog bij het Leo Kannerhuis én ik werk met Voorzet(ambulante begeleiding) om theorie van het Leo Kannerhuis met Voorzet in de praktijk te brengen. Al met al veel ondersteuning in mijn leven op ggz gebied. Maar gelukkig heb ik ook privé veel hulp met de dagelijkse hobbels. Dat weegt heeel erg veel als je het mij vraagt.
Maar goed terug naar de titel van deze blogpost. Prikkelverwerking en omgaan met mijn Autistische zelf. Ik krijg dus vanuit de ggz wereld veel ondersteuning en ook op medicatie gebied krijg ik ondersteuning. Maar dat is natuurlijk niet voor iedereen beschikbaar en wellicht wil niet iedereen met Autisme dit traject op deze manier bewandelen. Vandaar wat extra tips die mij in mijn dagelijkse leven ondersteunen in het zijn van mezelf.
- Allereerst Loops. Echt een uitvinding van de eeuw. Meestal gebruikt voor concerten en festivalletjes. Maar voor mij werkt dit ook top om in huis als de kids aan het dansen en springen zijn of als ik in een drukke omgeving ben en niet zoveel van de prikkels wil meekrijgen. Ik zou ze vaker moeten dragen dan dat ik nu doe. Echt een aanrader deze. Geen affiliatie marketing voor mij, omdat ik niet voldoe aan de doelgroep. Maar dan toch maar even een linkje om het jullie makkelijker te maken: Loops earplugs
- Somnox. Somnox is een knuffeltje wat je ademhaling helpt te kalmeren. Voor degene die paniekaanvallen hebben of snel hyperventileren of gewoon niet goed kunnen slapen. Somnox is een schattig blauw knuffeltje wat je dan tegen je aanzet. Hier dan ook weer een link: Somnox
Daarnaast helpt het mij om de befaamde beslisboom te gebruiken een paar artikelen terug: Beslisboom . En als het allemaal gevoelsmatig te laat is voor deze stappen dan helpt het mij om heel zachtjes muziek op te zetten, iedereen uit huis te bonjouren (wat niet altijd kan helaas) en de gordijnen dicht te doen en rustig schoon te maken. Klinkt misschien niet helemaal optimaal, maar het helpt mij wel. En als dat geen optie is dan heb ik de auto waar ik me helemaal in thuis voel. En dan maar de weg op naar niemandsland en het maar flink uithuilen op een lege parkeerplaats.
Op het moment zelf natuurlijk helemaal niet leuk om dusdanig last te hebben van prikkels dat je niet weet wat je met jezelf aan moet. Maar ik probeer het wel altijd heel luchtig te bekijken zodra de bui het weer toelaat. Het is soms wat het is, en de tip van mijn psycholoog. Leer het verdragen. Je kan niet alles vermijden/ontlopen, soms moet je, hoe moeilijk het ook is, je grote mensenbroek weer aandoen en het verdragen. Vooraf wel goed om je directe omgeving goed instructies te geven met wat ze wel en niet moeten doen natuurlijk.
Ik hoop dat jullie dit lezen en wellicht denken: fijn om niet alleen te zijn hierin. Hebben jullie misschien nog tips voor mij om met prikkels om te gaan ?
Veel liefs,
Claudia
Ondernemen en autisme 
Plaats een reactie